خشونت

قلمرو رفتار فردی به مثابه یک حالت روحی و روانی که فرد را به قانون ستیزی، هنجارشکنی، پرخاشگری و خشونت وادار می کند. به عقیده برخی از روانکاوان، برتری طلبی، مهرخواهی و عزلت گزینی ـ که جملگی رفتارهای نابسامان و ناهنجار هستند ـ سازوکار کلی برای رفتارشناسی و طبقه بندی رفتاری آنان به شمار می رود. نمونه تاریخی و قرآنی این نوع خشونت را می توان در اقدام یکی از فرزندان آدم به قتل برادرش و کشتن حضرت موسی (علیه السّلام) فردی از دشمنان خود را در کشور مصر، پیش از نبوت و پیامبری خویش، سراغ گرفت. این دو رویداد در آیات ۲۷ سوره مائده و ۱۵ و ۱۶ سوره قصص آمده است. [۴] [۵] [۶] عهده دار اصلی تبیین خاستگاه ها، نمودها و برآیندهای این نوع خشونت، دانش روانشناختی است. خشونت...

سویه ها و عوامل خشونت از زوایای گوناگون از نگاه آیات قرآن مورد بررسی قرار گرفته است. نویسنده، پس از اشاره به پیشینه خشونت در گذشته و امروز، سویه های خشونت را از زاویه رفتار فردی، قلمرو اجتماع و قلمرو حکومت با استناد به آیات قرآن مورد بررسی قرار داده است. سپس به نقد و بررسی تعریف های گوناگون از خشونت پرداخته و پس از تعریف دقیق آن به نافرمانی خداوند و اقدام علیه جسم، جان، شرف، مال، حقوق طبیعی، فطری و موضوعی خود، دیگران، هویت ها، نهادهای اجتماعی و جوامع انسانی به معنی شناسی واژه به عنوان واژه کلیدی ترسیم کننده خشونت درنگره قرآنی اشاره کرده و فراخنای مفهومی ظلم و خشونت های فردی، خشونت های خانوادگی، خشونت های اجتماعی، ربا خواری، سرقت، استهزاء، غیبت، دشنام، طعن و... و خشونت های حکومتی را به تفصیل با استفاده از آیات قرآن مورد بررسی قرار داده است.عدالت و ستم برروی هم معیار بازشناسی خشونت از غیر خشونت است، به این معنی که هر رفتار، گفتار و عملکردی که در قلمرو مفهومی ظلم و ستم قرار گیرد، عمل خشونت بار است، چنان که تمامی آن دسته از گفتارها و رفتارها و باورهایی که در چار چوب مفهومی عدالت بگنجد، خش خشونت...

پرخاشگری یکی از مشکلات رفتاری بسیار جدی و نگران کننده در نوجوانی است. در کنار ترس از خودکشی و سوء مصرف مواد، خشونت در نوجوان ها یکی از مهم ترین نگرانی های والدین است. از این واژه (پرخاشگری و خشونت)جهت بیان کردن مفهوم بسیاری از انواع رفتارها استفاده می شود. از جمله: بدخلقی، بحث و مشاجره کردن، زورگویی، خراب کردن لوازم شخصی و بی رحمی نسبت به حیوانات و هم چنین دعوا کردن. پرخاشگری عموماً یک شبه اتفاق نمی افتد بلکه در طول زمان گسترش می یابد، رفتارهای پرخاشگرانه ی ضعیف تر در کودکان نوپا به شکل گریه و زاری کردن(شکستن وسایل، گاز گرفتن، لگد انداختن و اذیت کردن دیگران به طُرق دیگر)، که اکثراً در نتیجه ناکامی و عصبانیت به وجود می آید و عموماً در مقابل هم بازی ها و والدین بروز می کند- به ویژه آن هایی که پس از 6 سالگی نیز ادامه می یابد- کودکان را مستعد پرخاشگری در دوره ی نوجوانی می کند و می توان گفت کودکی که رفتارهای خشونت آمیز و پرخاشگرانه را به نمایش می گذارد به احتمال زیاد این کار را در دوران نوجوانی هم انجام می دهد. تفکر و رفتار کودکان پرخاشگر با سایر کودکان فرق دارد. اغلب آن ها یک باور کلی دارن خشونت...

اولاً والدین باید تشخیص بدهند که آیا پرخاشگری نوجوان شان یک رفتار گذرا و موقتی است یا احتمال تبدیل رفتار پرخاشگرانه به یک مشکل وجود دارد؟ یک توصیه ی مفید برای والدین این است که رفتار پرخاشگرانه وقتی که با رفتارهای ضداجتماعی دیگری مانند عدم پیروی از والدین یا معلمان، سرپیچی کردن از افراد صاحب قدرت، دروغ گویی یا دزدی، مدرسه گریزی، فرار از خانه و آتش بازی، همراه است می تواند علتی برای نگرانی بیش تر باشد. از دیگر نشانه های خطر این است که پسر یا دختر نوجوان شان بیش از پیش نمی تواند جلو خشم خودش را بگیرد. نوجوانانی که قبل از عمل کردن نمی توانند فکر کنند یا نوجوانانی که تحمل ناراحتی آن ها کم است با احتمال بیش تری اقدام به خشونت می کنند. از طرفی، هنگامی که پرخاشگری مدت زمان طولانی ای تداوم داشته باشد مشکل ساز در نظر گرفته می شود، بنابراین رخدادهای اتفاقی پرخاشگری یا دوره های کوتاه مدت رفتارهای پرخاشگرانه نگران کننده نیست. عموماً رفتارهای پرخاشگرانه ای که زود شروع می شود و طولانی تر باقی می ماند مشکلات جدی تری است.از آن جایی که والدین اغلب از خشم، ارزیابی درستی ندارند، نمی توانند با خشم نوجوان خشونت...

عصبانیت احساسی مخرب است و آرامش فکری را از ما می گیرد. عصبانیت با احساس پریشانی ما را رها می سازد و اغلب افسردگی و پشیمانی از خود به جا می گذارد. در مواقع عصبانیت، احساس دستپاچگی به ما دست می دهد و به نظر می رسد قدرت متوقف ساختن آن از ما سلب شده است.1- نکته اول این که، ما احساس می کنیم عصبانیت چیز بدی است. اگر ما واقع بینانه در پی کنترل آن باشیم، این امر غیرممکن نخواهد بود. اگر احساس کنیم عصبانیت چیز خوبی است(موضوعی توجیه پذیر)، امری عادی به نظر خواهد آمد. "سری چین موی" درباره آثار مضر عصبانیت می نویسد: "عصبانیت مانع بزرگی است. آثار پس از عصبانیت عبارت است از یاس و افسردگی. ما باید عصبانیت را شبیه سارقی فرض کنیم که ماهیت و طبیعت آن دزدی است. عشق و محبتی که درون ماست مانند گنجینه ای گرانبهاست. اگر اجازه دهیم که این سارق(عصبانیت) به درون ما نفوذ کند، به سرعت گنجینه مان را به سرقت خواهد برد."2- ما باید این احساس را داشته باشیم که عصبانیت بخش ذاتی از خود ما نیست، بلکه چیزی است در اطراف ما که اجازه ورود آن را به درون مان می دهیم. اگر ما برای لحظه ای به عقب برگردیم، می توانیم م خشونت...

خشم پلی است بین هر دو نوع پرخاشگری فیزیکی و کلامی و خصومت ، از این رو اگر بخواهیم پرخاشگری و خصومت را کم کنیم، باید یاد بگیریم که چگونه خشم خود را کنترل کنیم. مطالب زیادی در باره ی نحوه ی کنار آمدن با اضطراب و افسردگی نوشته شده است. اما در باره ی کنار آمدن با خشم مطالب کمی نوشته شده است، زیرا ما غالباً خشم را چیزی می دانیم که قادر به کنترل آن نیستیم یا نباید آن را کنترل کنیم.خشم اگر به درستی مهار نشود ممکن است تبدیل به هیجان بسیار مخربی شود. اگر خشم به درون فرد رخنه کند ممکن است به مشکلات فیزیکی مانند تنش مفرط منجر شود. از طرف دیگر ، اگر بروز داده شود ، غالباً کار را بدتر می کند ، شواهد کمی وجود دارد دال بر این که بروز دادن خشم روش خوبی برای کم توان کردن انرژی آن است. بسیاری از افرادی که خشم خود را بروز می دهند ، از دست دادن کنترل و شرمساری را تجربه می کنند.اگر بخواهیم پرخاشگری و خصومت را کم کنیم، باید یاد بگیریم که چگونه خشم خود را کنترل کنیم. حالا برای کنترل خشم چند پیشنهاد ارائه می شود:1- به دنبال توضیح دیگری بگردید.وقتی که کسی از ما انتقاد می کند یا به گونه ای عمل می کند که به ه خشونت...

شخصیت نخستین هدفی است كه با تیر عصبانیت شما قربانی می شود.گاهی عواقب ناشی از این عصبانیت، بیش از قربانی شدن شخصیت یا آبروی شما تلفات خواهد داشت و منجر به دردسرهای بزرگ و جدی زیادی می شود.زمانی یك فرد، فهمیده و باشخصیت محسوب می شود كه در موقعیت های سخت و تحریك كننده، كنترل اوضاع را به خوبی در دست بگیرد. بعضی از آدم ها وقتی عصبانی می شوند، بدون اینكه عواقب آن را در نظر بگیرند، تمركز خود را از دست می دهند و دست به كارهایی می زنند كه خودشان هم بعدا باور نمی كنند كه چنین اعمالی را انجام داده اند. آنها به علت اینكه نتوانسته اند لحظه ای كوتاه بر خشم خود غلبه كنند، افكار و اعمال مخفی خود را برای دیگران به نمایش گذاشته اند.افكار مخفی را می توان واكنشی آنی دانست كه مغز آدمی در پاسخ به شرایط به وجود آمده، به شما پیشنهاد می دهد، اما بعضی مواقع بهتر و صلاح است كه پیشنهادهای مغز را مخفی نگه داریم و از انعكاس آن به دنیای خارج خودداری كنیم.ما اگر بخواهیم محبوبیت و شخصیت خود را نزد دیگران حفظ كنیم باید بدانیم كه هر لحظه ممكن است شرایطی پیش آید كه محبوبیت و شخصیت ما بدون آنكه خودمان بدانیم در معرض آ خشونت...

بعضی وقت ها خشم دقیقا به خود ما یا حرف ها و کارهایمان مربوط می شود و گاهی اوقات هم ظاهرا هیچ ربطی به ما ندارد و آن را از جانب دیگران دریافت می کنیم. در واقع عصبانیت یک پدیده شیمیایی است با تمام فعل و انفعالات شیمیایی محرک و هیجانی که وجودشان به بقای ما کمک می کند. هنگامی که افراد به شدت عصبانی می شوند، این واکنش بیرونی آنهاست که از واکنش تند فعل و انفعالات شیمیایی درونی بدنشان ناشی می شود. البته این درست است که همه ما عصبانی می شویم اما همه ما در شرایط یکسان، واکنش های یکسان نداریم و به یک اندازه عصبانی و خشمگین نمی شویم؛ مثلا به نظر می رسد بعضی افراد، نگران متولد می شوند زیرا همیشه نگران بدپیش رفتن کارها هستند! آنها دائم نگران هستند و با دیدن هر موقعیتی در مغز خود فقط یک تصویر بد و نگران کننده از آن دارند و این موضوع باعث می شود که اغلب مواقع نگران و مضطرب باشند.بدترین حالت افراد مضطرب این است که حتی نمی دانند که دقیقا چه چیزی می خواهند و تصویر ذهنی آنها فقط منفی و نگران کننده است. در این مواقع بهتر است که ابتدا برای خود مشخص کنند که چه چیزی آنها را نگران کرده است و در صورت امکان، عوا خشونت...

استادى از شاگردانش پرسید: چرا ما وقتى عصبانى هستیم داد می زنیم؟چرا مردم هنگامى که خشمگین هستند صدایشان را بلند می کنند و سر هم داد می کشند؟شاگردان فکرى کردند و یکى از آن ها گفت: چون در آن لحظه، آرامش و خونسردیمان را ازدست می دهیم.استاد پرسید: اینکه آرامشمان را از دست می دهیم درست است امّا چرا با وجودى که طرف مقابل کنارمان قرار دارد داد می زنیم؟ آیا نمی توان با صداى ملایم صحبت کرد؟چرا هنگامى که خشمگین هستیم داد می زنیم؟شاگردان هر کدام جواب هایى دادند امّا پاسخ هاى هیچکدام استاد را راضى نکرد.سرانجام استاد چنین توضیح داد: هنگامى که دو نفر از دست یکدیگر عصبانى هستند، قلب هایشان از یکدیگر فاصله می گیرد. آن ها براى این که فاصله را جبران کنند مجبورند که داد بزنند.هر چه میزان عصبانیت و خشم بیشتر باشد، این فاصله بیشتر است و آن ها بایدصدای شان را بلندتر کنند.سپس استاد پرسید: هنگامى که دو نفر عاشق همدیگر باشند چه اتفاقى می افتد؟آن ها سر هم داد نمی زنند بلکه خیلى به آرامى با هم صحبت می کنند. چرا؟ چون قلب هایشان خیلى به هم نزدیک است. فاصله قلب هاشان بسیار کم است .استاد ادامه داد: هنگامى که عشقشان ب خشونت...

مسلط شدن بر اعصاب کار سختی است. می توانید از این نکات استفاده کنید تا بتوانید عصبانیتتان را کنترل کنید.وقتی کسی در خیابان با رانندگی بد خود، سد راه شما می شود، خونتان به جوش می آید؟ وقتی فرزندتان در خانه همکاری نمی کند، اعصابتان خرد می شود؟ عصبانیت احساسی کاملاً طبیعی و حتی سالم است. اما خیلی مهم است که به طریقی مثبت با آن کنار بیایید. عصبانیتی که کنترل نشود می تواند هم به سلامتتان و هم به روابطتان آسیب بزند.برای کنترل عصبانیتتان آماده اید؟ با این 10 نکته شروع کنید.1 - وقفه بیندازیدتا 10 شمردن فقط برای بچه ها نیست. قبل از اینکه در یک موقعیت پیچیده واکنش نشان دهید، چند لحظه صبر کنید، نفس عمیق بکشید و تا 10 بشمرید. کُند کردن واکنش می تواند کمکتان کند اعصابتان آرام تر شود. در صورت لزوم، کمی از فرد یا موقعیت مورد نظر دور شوید تا کمی عصبانیتتان فروکش کند.2 - وقتی آرام شدید، عصبانیتتان را بروز دهیدبه محض اینکه توانستید خود را کنترل و درست فکر کنید، ناراحتی و عصبانیتتان را به طریقی قاطع اما غیرمقابله ای ابراز کنید. نگرانی ها و نیازهایتان را واضح و مستقیم بیان کنید، بدون اینکه بخوا خشونت...